1e uur in de kwt. hoe verzin je het.. sommige mensen snappen het leven van tieners echt niet. noem mij 5 tieners op die sochtens met plezier het eerste uur naar school gaan. noem mij twee tieners die het uberhaupt leuk vinden om naar school te gaan.
ik zal jullie mijn ochtendstorie vertellen.
Het begon allemaal op een koude wintermorgen... Ik stapte uit mijn bed om 7:28 met de gedachte dat ik de bus van 7:44 die ik moet nemen om op tijd op school te zijn, niet zou halen. Na 16 keer heen en weer gelopen te zijn, van badkamer naar kamer, omdat ik eerst mijn shirt, en vervolgens erachter kwam dat ik ook nog een broek aan moest, was ik eindelijk klaar. Na snel een broodje te hebben gemaakt en een enorme knoeiboel te hebben gemaakt in de keuken omdat het drinken uit het pak niet in de fles wou kon ik naar de bushalte. Ik nam de bus van 7:59.. Eenmaal op Centraal Station kwam er een lichtpuntje aan deze sombere pas 37 minuten durende ochtend. De bus naar Wesselerbrink stond er al. Het lichtje doofde zich al snel, want de bus was net een tractor die honger lijd. Vervolgens heeft die 10 minuten voor het stoplicht gestaan wat 4 minuten lang op groen heeft gestaan, maar de buschaffeur wou niet doorrijden, omdat er een ambulance aan zou komen. Inderdaad. Die kwam ook aan. Maar wel ná die 10 minuten... Ik had door mijn niet oplettenheid en door het feit dat er geen kastje was die aangaf welke halte er aan kwam, en dat ook vervolgens loeihard door de bus schreeuwde, bijna de schoolhalte gemist. Gelukkig werd ik wakker door het gekrijs van een 6 jarig kind dat de crocs van zijn moeder niet mooi vond.
Bij deze, 6 jarig kind, bedankt. Die crocs waren echt niet mooi.
