Als je 's ochtens in de auto stapt, mag je toch wel verwachten dat hij het niet goed, maar uitstekend doet. Vooral als de auto net twee dagen terug is van een APK-keuring. Voor de lieden onder ons die geen idee hebben wat dat is: Algemene Periodieke Keuring. Waar je niet onder uitkomt. En van wie je je auto helemaal goed terug krijgt.
Ik zal vertellen wat het geval was deze morgen.
om 06:47 werd ik wakker door het gedreun van iets boven mijn hoofd. Ik gaf het een flinke dreun terug,waardoor het dreunende 'iets' ophield. Vervolgens, na NEGEN HELE MINUTEN begon het overnieuw. Ik keek omhoog, en bleek dat dat mijn wekker was, die nu heel raar piepte. Ik besefte mij dat ik eigelijk 10 minuten geleden dus had moeten opstaan, maar ik was toch al te laat. Dus stond ik om 7:26 op met de gedachte dat ik nog wel op tijd zou zijn om iets te eten. Ik had Jacqueline beloofd het eerste uur wel degelijk naar school te komen, dus dat moest dan maar.
Na de conclusie getrokken te hebben dat ik mijn schooltas en schoenen moest inpakken voor een midweek Münster, ben ik snel tanden gaan poetsen en heb mijn uitgebreide geplande ontbijt, voor deze mooie ochtend maar overgeslagen.
Eenmaal buiten, wachtend, op min 35 graden, zag ik de buurman vrolijk langslopen met zijn driepotige hondje zo groot als een voetbal. hij heeft geen last van een ochtendhumeur en van een dreunende wekker.
mijn moeder startte de auto, en je hoorde alleen krc krc ... "mams, zal ik paps wakker maken ( die lag nog in bed OM HALF 8 's ochtens... daar heb ik geen woorden voor ).. "nee doe maar niet." na viertien mislukte pogingen om de auto te starten, en de auto kr krc krc ging doen, ben ik mijn paps maar wakker gaan maken. Er bleek iets mis te zijn met de uitlaat...
Wat moet ik nou denken, als de auto NOTA BENE 2 DAGEN TERUG UIT DE APK KWAM...
Algemene Periodieke Keuring... En ook nog es verplicht.
Nou nu de volgende auto, eens kijken of we deze keer er beter vanaf komen.
woensdag 12 mei 2010
donderdag 1 april 2010
Kameraden,matties en besties
Je hebt zo focking veel vrienden dat je niet eens meer weet op wie je kunt bouwen. Je kameraden zijn je kameraden, je matties blijven matties, je besties, ja inderdaad for ever je besties.
Je probleem lost je kameraad voor je op, je mattie steunt je door lief en leed, en je bestie kan met je huilen én lachen. Waarom gaan we mensen vertrouwen? Waarom, als we aan het einde toch wel; je kameraden, je mattie of je bestie de schuld geven?
Je denkt dat je die onbekenden kan vertrouwen, en op dat gevoel vertrouw je nog meer. Je gaat onbekenden vertrouwen dat het vanzelfsprekend word. Je vind het normaal dat je bij elkaar gaat zitten, jou vragende gezicht word met een knik beantwoord; “is goed, die opdracht doen wij samen.”
Daar zijn niet eens woorden voor nodig. Nu ben je vrienden.
Hoe vaker zoiets, hoe betere vrienden je word. Hoe vaker je op dat ene gevoel gaat vertrouwen; hoe vanzelfsprekender het allemaal word. Schoolopdrachten gaan over in bioscoopbezoekjes, en de zaterdagmiddag. Nu vertrouw je nog steeds op dat ene, vooral vanzelfsprekende gevoel, en vertrouw je je vrienden je verhalen en geheimen toe. Nu ben je echte vrienden.
En wie zou nu denken dat dit allemaal kapot kan gaan. Wie zou dat denken. Nee ik ook niet.
Okee, nu ben je goede vrienden komt er nog een onbekende bij. Gossie, wat nu? Accepteren.. ?
Ja. Tenzij je blind bent, en je ook blindelings vertrouwt, op dat ene vanzelfsprekende gevoel van vertrouwen. Juist. NIET DOEN.
Meneertje de Onbekende wil niet het vijfde wiel aan de wagen worden, maar gewoon goede vrienden. Nee hoor, hij probeert jou lek te steken. Zodat je wel van de auto af moet. En hij jou plaats in kan nemen. Banden kunnen toch niet voor altijd mee? Jij blijkbaar ook niet. Zelfs niet aan die super de luxe cabrio. Maar oke. Je zou toch verwachten, van JE VRIENDEN, dat ze je steunen tijdens dit proces.
Maar ho, geloof me. Dat doen ze niet. Ze laten liever een nieuwe band op de auto zetten, dan de oude te gaan plakken. Helaas is dit bij autobanden onmogelijk en zo ook bij echte,ware,hechte vriendschappen, word je gewoon omgeruild. Alsof je een sticker hebt met daarop; 'houdbaar tot'.
En je zou nu juist gaan denken, maar we waren toch echte vrienden?
Zou dit gebeurd zijn als jullie echte vrienden waren? Inderdaad...
Blijkbaar moet je blij zijn als je in je hele focking leven 1 goede vriend vind, en die dan ook kan behouden... want weet je. Soms lijkt het net alsof dit alles dan jou schuld is. Alle ruzie, alle commotie, alle toeters en bellen heb jij veroorzaakt! Nee hoor, het is puur meneer de Onbekende, die je op een harde maar eigenlijk onacceptabele manier door de grond laat zakken. En je vrienden? Die zijn zeker niet echt. Want echte vriendschap overwint alles, en dan komt het van beide kanten, kun je op elkaar bouwen, en laat jij, maar ook je vriend, niemand tussen jullie inkomen.
Oja, “we kunnen gewoon vrienden blijven, (ondanks alles), toch?”
onzin, je blijft het buitenbeentje. “nee sorry, het zal toch nooit meer als voorheen worden”, dat klinkt zo lullig.
Aan wie kun je al deze shit danken? Ook wel aan jezelf, maar niet helemaal.
Juist, aan je kameraden,matties of besties.
Het ligt er maar net aan, wat voor 'vriend' je aan de haak hebt geslagen.
Je probleem lost je kameraad voor je op, je mattie steunt je door lief en leed, en je bestie kan met je huilen én lachen. Waarom gaan we mensen vertrouwen? Waarom, als we aan het einde toch wel; je kameraden, je mattie of je bestie de schuld geven?
Je denkt dat je die onbekenden kan vertrouwen, en op dat gevoel vertrouw je nog meer. Je gaat onbekenden vertrouwen dat het vanzelfsprekend word. Je vind het normaal dat je bij elkaar gaat zitten, jou vragende gezicht word met een knik beantwoord; “is goed, die opdracht doen wij samen.”
Daar zijn niet eens woorden voor nodig. Nu ben je vrienden.
Hoe vaker zoiets, hoe betere vrienden je word. Hoe vaker je op dat ene gevoel gaat vertrouwen; hoe vanzelfsprekender het allemaal word. Schoolopdrachten gaan over in bioscoopbezoekjes, en de zaterdagmiddag. Nu vertrouw je nog steeds op dat ene, vooral vanzelfsprekende gevoel, en vertrouw je je vrienden je verhalen en geheimen toe. Nu ben je echte vrienden.
En wie zou nu denken dat dit allemaal kapot kan gaan. Wie zou dat denken. Nee ik ook niet.
Okee, nu ben je goede vrienden komt er nog een onbekende bij. Gossie, wat nu? Accepteren.. ?
Ja. Tenzij je blind bent, en je ook blindelings vertrouwt, op dat ene vanzelfsprekende gevoel van vertrouwen. Juist. NIET DOEN.
Meneertje de Onbekende wil niet het vijfde wiel aan de wagen worden, maar gewoon goede vrienden. Nee hoor, hij probeert jou lek te steken. Zodat je wel van de auto af moet. En hij jou plaats in kan nemen. Banden kunnen toch niet voor altijd mee? Jij blijkbaar ook niet. Zelfs niet aan die super de luxe cabrio. Maar oke. Je zou toch verwachten, van JE VRIENDEN, dat ze je steunen tijdens dit proces.
Maar ho, geloof me. Dat doen ze niet. Ze laten liever een nieuwe band op de auto zetten, dan de oude te gaan plakken. Helaas is dit bij autobanden onmogelijk en zo ook bij echte,ware,hechte vriendschappen, word je gewoon omgeruild. Alsof je een sticker hebt met daarop; 'houdbaar tot'.
En je zou nu juist gaan denken, maar we waren toch echte vrienden?
Zou dit gebeurd zijn als jullie echte vrienden waren? Inderdaad...
Blijkbaar moet je blij zijn als je in je hele focking leven 1 goede vriend vind, en die dan ook kan behouden... want weet je. Soms lijkt het net alsof dit alles dan jou schuld is. Alle ruzie, alle commotie, alle toeters en bellen heb jij veroorzaakt! Nee hoor, het is puur meneer de Onbekende, die je op een harde maar eigenlijk onacceptabele manier door de grond laat zakken. En je vrienden? Die zijn zeker niet echt. Want echte vriendschap overwint alles, en dan komt het van beide kanten, kun je op elkaar bouwen, en laat jij, maar ook je vriend, niemand tussen jullie inkomen.
Oja, “we kunnen gewoon vrienden blijven, (ondanks alles), toch?”
onzin, je blijft het buitenbeentje. “nee sorry, het zal toch nooit meer als voorheen worden”, dat klinkt zo lullig.
Aan wie kun je al deze shit danken? Ook wel aan jezelf, maar niet helemaal.
Juist, aan je kameraden,matties of besties.
Het ligt er maar net aan, wat voor 'vriend' je aan de haak hebt geslagen.
vrijdag 12 februari 2010
Trouwen.
Als je bij google trouwen intiept, en vervolgens op plaatjes klikt, dan krijg je het volgende:
Je schaapt een wezen wat men tegenwoordig een kind noemd, en de dag waarop hij geboren word de geboorte dag van een nieuw leven word genoemd. Wij vieren dit met beschuit en muisjes.
Vroeger, heel vroeger, als er een nieuw schepsel werd geboren; schreeuwde de vader van het kleine geitje het uit, tenzij het een meisje was. Ik zal je meedelen wat hij schreewde op zo'n moment: YES, NOG EEN SLAAF! En ging vervolgens met zijn vrienden de kroeg in om te vieren dat ze over een paar jaar, nog een baksteendrager hadden.
( dat is iemand die bakstenen draagt, de vader was huizen-van-baksteen-maker.)
De moeder liet de toekomstige baksteendrager aan haar borst zuigen, zodat hij grote sterke spieren kreeg om de bakstenen makkelijker te dragen.
Werd er een meisje geboren, schreeuwde vader het ook uit: SHIT, NOG EEN ZEUR.
Waarom zegt hij dit, hij heeft al genoeg aan zijn vrouw, dus waarom nog een.
Gelukkig voor ons en onze heren denken zij nu anders, en zouden ze niet weten wat ze zonder ons dames moeten. Tegenwoordig staan ze op voor ons. Vrouwen gaan voor, in de winkel, in de bus, in de auto, uit de auto, in de rij, we hebben overal voorgang. En terecht. Het was voor onze voormoeders ook niet te doen met mannen.
Oké, aanzoek gedaan - datum geprikt - bruiloft geplant - getrouwd - kindje geschapen -
WAT MOETEN WE DOEN MENSEN??
Simpel. Zoals meer dan 40 % van de ouders in Nederland: SCHEIDEN.
Zo moeilijk is trouwen niet!
Mensen succes, ik ga eten. Ik heb honger gekregen van het denken dat ik straks ook zo iets moet gaan doen. Shit zeg.
Deze mensen hebben zich letterlijk verdiept in de Waddenzee. Alhoewel het niet de Waddenzee is waar ze in liggen, maar in "het Wad" van de "Waddenzee". Deze jonge visser vroeg zijn vriendin ten huwelijk, op het moment dat ze zich een mossel voelde. Hij vond dit een exclusieve kans om haar voor eeuwig aan hem te verbinden. Tenminste het aanzoek om dat te doen.
Of ze ja heeft gezegt, betwijfel ik niet. Als er een mammoet op je zit, terwijl je een komisch modderbad neemt aan de Waddenzee, moet je wel ja zeggen wil je ongestoord verder gaan.
aanzoek - wat nu? De bruiloft plannen. We gaan eerst een datum prikken:
16 februarie. Goh, dat is dinsdag al.
Je schaapt een wezen wat men tegenwoordig een kind noemd, en de dag waarop hij geboren word de geboorte dag van een nieuw leven word genoemd. Wij vieren dit met beschuit en muisjes.
Vroeger, heel vroeger, als er een nieuw schepsel werd geboren; schreeuwde de vader van het kleine geitje het uit, tenzij het een meisje was. Ik zal je meedelen wat hij schreewde op zo'n moment: YES, NOG EEN SLAAF! En ging vervolgens met zijn vrienden de kroeg in om te vieren dat ze over een paar jaar, nog een baksteendrager hadden.
( dat is iemand die bakstenen draagt, de vader was huizen-van-baksteen-maker.)
De moeder liet de toekomstige baksteendrager aan haar borst zuigen, zodat hij grote sterke spieren kreeg om de bakstenen makkelijker te dragen.
Werd er een meisje geboren, schreeuwde vader het ook uit: SHIT, NOG EEN ZEUR.
Waarom zegt hij dit, hij heeft al genoeg aan zijn vrouw, dus waarom nog een.
Gelukkig voor ons en onze heren denken zij nu anders, en zouden ze niet weten wat ze zonder ons dames moeten. Tegenwoordig staan ze op voor ons. Vrouwen gaan voor, in de winkel, in de bus, in de auto, uit de auto, in de rij, we hebben overal voorgang. En terecht. Het was voor onze voormoeders ook niet te doen met mannen.
Oké, aanzoek gedaan - datum geprikt - bruiloft geplant - getrouwd - kindje geschapen -
WAT MOETEN WE DOEN MENSEN??
Simpel. Zoals meer dan 40 % van de ouders in Nederland: SCHEIDEN.
Zo moeilijk is trouwen niet!
Mensen succes, ik ga eten. Ik heb honger gekregen van het denken dat ik straks ook zo iets moet gaan doen. Shit zeg.
maandag 1 februari 2010
vrijdag
Lekker vroeg vrij van school, mensen snappen eindelijk dat school niet gezond is voor kinderen. Ben samen met Maggie naar de stad gegaan, wat eten bij La place.
We bestelde wat te eten, ik een tonijn brooodje, met 2 blaadjes sla en 16 lepels tonijn met een uitgedroogde tomaat bovenop. Maggie bestelde een zelfgemaakte pizza? Met ananas. verschrikkelijk. Maar ja. Vervolgens liepen we met twee dienbladen waar Maggies sjaal tussen zat met broodje tonijn naar de drankafdeling, en bestelde chocolademelk met slagroom. Na een hevige discussie met de barman die niet snapte dat wanneer de klant zegt HET MAAKT MIJ NIET UIT WAAR JE DIE CHOCOLADEMELK IN DOET, hij zelf mag kiezen waar die het in doet. Als reactie op de klant z'n standpunt vroeg de barman of wij het in een beker of in een mok wouden. MAAKT NIET UIT BARMAN.
In de beker kan meer, zegt hij. Zeer hoogbegaafd, die mensen van La Place.
Zaterdag
Als ik zo nadenk, kan ik me niet eens bedenken wat ik zaterdag heb gedaan. Niet veel slims in ieder geval. Ojaa wel.
Ik ben in de stad geweest.
Zondag
Die slaan we over. Alsof er niks is gebeurd.
Maandag
Hmmm.. Ik ga miriams CKV opdracht stelen. Die wil ze zelf niet stelen, want dan is zij een boefje.
Lekker vroeg vrij van school, mensen snappen eindelijk dat school niet gezond is voor kinderen. Ben samen met Maggie naar de stad gegaan, wat eten bij La place.
We bestelde wat te eten, ik een tonijn brooodje, met 2 blaadjes sla en 16 lepels tonijn met een uitgedroogde tomaat bovenop. Maggie bestelde een zelfgemaakte pizza? Met ananas. verschrikkelijk. Maar ja. Vervolgens liepen we met twee dienbladen waar Maggies sjaal tussen zat met broodje tonijn naar de drankafdeling, en bestelde chocolademelk met slagroom. Na een hevige discussie met de barman die niet snapte dat wanneer de klant zegt HET MAAKT MIJ NIET UIT WAAR JE DIE CHOCOLADEMELK IN DOET, hij zelf mag kiezen waar die het in doet. Als reactie op de klant z'n standpunt vroeg de barman of wij het in een beker of in een mok wouden. MAAKT NIET UIT BARMAN.
In de beker kan meer, zegt hij. Zeer hoogbegaafd, die mensen van La Place.
Zaterdag
Als ik zo nadenk, kan ik me niet eens bedenken wat ik zaterdag heb gedaan. Niet veel slims in ieder geval. Ojaa wel.
Ik ben in de stad geweest.
Zondag
Die slaan we over. Alsof er niks is gebeurd.
Maandag
Hmmm.. Ik ga miriams CKV opdracht stelen. Die wil ze zelf niet stelen, want dan is zij een boefje.
donderdag 28 januari 2010
kwt...
Vrijdagmorgen.
1e uur in de kwt. hoe verzin je het.. sommige mensen snappen het leven van tieners echt niet. noem mij 5 tieners op die sochtens met plezier het eerste uur naar school gaan. noem mij twee tieners die het uberhaupt leuk vinden om naar school te gaan.
ik zal jullie mijn ochtendstorie vertellen.
Het begon allemaal op een koude wintermorgen... Ik stapte uit mijn bed om 7:28 met de gedachte dat ik de bus van 7:44 die ik moet nemen om op tijd op school te zijn, niet zou halen. Na 16 keer heen en weer gelopen te zijn, van badkamer naar kamer, omdat ik eerst mijn shirt, en vervolgens erachter kwam dat ik ook nog een broek aan moest, was ik eindelijk klaar. Na snel een broodje te hebben gemaakt en een enorme knoeiboel te hebben gemaakt in de keuken omdat het drinken uit het pak niet in de fles wou kon ik naar de bushalte. Ik nam de bus van 7:59.. Eenmaal op Centraal Station kwam er een lichtpuntje aan deze sombere pas 37 minuten durende ochtend. De bus naar Wesselerbrink stond er al. Het lichtje doofde zich al snel, want de bus was net een tractor die honger lijd. Vervolgens heeft die 10 minuten voor het stoplicht gestaan wat 4 minuten lang op groen heeft gestaan, maar de buschaffeur wou niet doorrijden, omdat er een ambulance aan zou komen. Inderdaad. Die kwam ook aan. Maar wel ná die 10 minuten... Ik had door mijn niet oplettenheid en door het feit dat er geen kastje was die aangaf welke halte er aan kwam, en dat ook vervolgens loeihard door de bus schreeuwde, bijna de schoolhalte gemist. Gelukkig werd ik wakker door het gekrijs van een 6 jarig kind dat de crocs van zijn moeder niet mooi vond.
Bij deze, 6 jarig kind, bedankt. Die crocs waren echt niet mooi.
1e uur in de kwt. hoe verzin je het.. sommige mensen snappen het leven van tieners echt niet. noem mij 5 tieners op die sochtens met plezier het eerste uur naar school gaan. noem mij twee tieners die het uberhaupt leuk vinden om naar school te gaan.
ik zal jullie mijn ochtendstorie vertellen.
Het begon allemaal op een koude wintermorgen... Ik stapte uit mijn bed om 7:28 met de gedachte dat ik de bus van 7:44 die ik moet nemen om op tijd op school te zijn, niet zou halen. Na 16 keer heen en weer gelopen te zijn, van badkamer naar kamer, omdat ik eerst mijn shirt, en vervolgens erachter kwam dat ik ook nog een broek aan moest, was ik eindelijk klaar. Na snel een broodje te hebben gemaakt en een enorme knoeiboel te hebben gemaakt in de keuken omdat het drinken uit het pak niet in de fles wou kon ik naar de bushalte. Ik nam de bus van 7:59.. Eenmaal op Centraal Station kwam er een lichtpuntje aan deze sombere pas 37 minuten durende ochtend. De bus naar Wesselerbrink stond er al. Het lichtje doofde zich al snel, want de bus was net een tractor die honger lijd. Vervolgens heeft die 10 minuten voor het stoplicht gestaan wat 4 minuten lang op groen heeft gestaan, maar de buschaffeur wou niet doorrijden, omdat er een ambulance aan zou komen. Inderdaad. Die kwam ook aan. Maar wel ná die 10 minuten... Ik had door mijn niet oplettenheid en door het feit dat er geen kastje was die aangaf welke halte er aan kwam, en dat ook vervolgens loeihard door de bus schreeuwde, bijna de schoolhalte gemist. Gelukkig werd ik wakker door het gekrijs van een 6 jarig kind dat de crocs van zijn moeder niet mooi vond.
Bij deze, 6 jarig kind, bedankt. Die crocs waren echt niet mooi.
maandag 25 januari 2010
Hoooooi.
Nou gezellig hoor, op school. Verveel me de ******. Ja inderdaad.
Ruud zit naast mij als een zaak patat, die verveelt zich ook de ********.
Miriam is haaard aan het werk, zij heeft het werk van vorig jaar nog niet eens af.
Lekker op tijd, we zijn al inmiddels bijna 349 dagen verder en zij gaat dat nu maken.
Over langzame mensen gesproken. Verder gebeurd er niks bijzonders behalve dat de bel over 32 seconden gaat.
Ruud houd heel erg van de bel. Dit is een citaat.
xxx
Nou gezellig hoor, op school. Verveel me de ******. Ja inderdaad.
Ruud zit naast mij als een zaak patat, die verveelt zich ook de ********.
Miriam is haaard aan het werk, zij heeft het werk van vorig jaar nog niet eens af.
Lekker op tijd, we zijn al inmiddels bijna 349 dagen verder en zij gaat dat nu maken.
Over langzame mensen gesproken. Verder gebeurd er niks bijzonders behalve dat de bel over 32 seconden gaat.
Ruud houd heel erg van de bel. Dit is een citaat.
xxx
Abonneren op:
Posts (Atom)
